อินเดียรุกโปรโมตแหล่งท่องเที่ยวอิงพุทธศาสนา

[บอร์ดธุรกิจ]

นอกจากประเทศในกลุ่มอาเซียน อินเดียยังมองพุทธศาสนิกชนจากประเทศจีนเป็นกลุ่มเป้าหมายสำคัญ เพราะนอกจากจำนวนประชากรที่มากมายไม่แพ้กันแล้ว การใช้จ่ายในการท่องเที่ยวของชาวจีนก็มีมูลค่ามหาศาลเช่นกัน

มีการประเมินว่ามีชาวจีนเดินทางท่องเที่ยวในต่างประเทศราว 47 ล้านคนในปี 2552 แต่เดินทางมาอินเดียเพียง 102,000 คนหรือเพียง 0.2% ของทั้งหมด นอกจากนี้ ชาวจีนยังมีการใช้จ่ายมากกว่า 4 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ในการท่องเที่ยว

ทางการอินเดียได้โปรโมตเส้นทางรถไฟทัวร์สถานที่สำคัญทางพุทธศาสนาทางตอนเหนือของอินเดีย ใช้ชื่อว่า Mahaparinirvan Express ออกเดินทางจากเมืองเดลี และแวะตามจุดสังเวชนียสถาน เริ่มจากพุทธคยา ไปพาราณสี สารนาถ โกรัคปูร์ ลุมพินี สาวัตถี และตบท้ายด้วยการพาไปทัชมาฮาล มีค่าใช้จ่าย 1,270 ดอลลาร์สหรัฐฯ ตลอดการเดินทาง 8 วัน โดยหวังเจาะกลุ่มผู้มีความศรัทธาแต่มีความกังวลเรื่องความปลอดภัยและสภาพอากาศ

ปัจจุบันมีโรงแรมให้บริการตามจุดสังเวชนียสถานไม่มาก เนื่องจากสภาพอากาศบังคับให้ฤดูกาลเยือนสังเวชนียสถานถูกบีบเหลือแค่ช่วงพฤศจิกายนถึงมีนาคมของทุกปี การให้ความสำคัญของทางการอินเดียอาจนำไปสู่การปรับปรุงสภาพสาธารณูปโภคในเมืองสำคัญดังกล่าว หากถนนหนทางได้รับการปรับปรุง การเดินทางมาเยือนสังเวชนียสถานอาจทำได้สะดวกขึ้น จำนวนผู้มาเยือนจึงไม่จำกัดเพียงแค่บางช่วงของปีเท่านั้น

นอกจากสังเวชนียสถานทั้ง 4 แห่งที่คนไทยรู้จักดีแล้ว ในอินเดียยังมีสถานที่สำคัญทางพุทธศาสนาอีกหลายแห่ง หนึ่งในนั้นคือ สถูปสาญจี ซึ่งปรากฏมีขึ้นเมื่อสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จดับขันธ์ปรินิพพานและมีการฌาปนกิจ เหล่าสาวกได้แยกพระอังคาร (เถ้ากระดูก) ออกเป็น 8 ส่วน และมีการสร้างสถูปขึ้น 8 แห่งตามสถานที่สำคัญเพื่อเก็บพระอังคารที่หลงเหลือเหล่านี้ ส่วนพระบรมสารีริกธาตุส่วนใหญ่ฝังไว้ ณ เมืองกุสินารา สถานที่ประกอบพิธีฌาปนกิจนั่นเอง และที่สถูปกลายเป็นเอกลักษณ์พิเศษเนื่องจากการที่มีฉัตรอยู่บนยอดของสถูปซึ่งมีความหมายว่าพระพุทธองค์เป็นหน่อเนื้อเชื้อสายกษัตริย์ และขนาดของสถูปก็จะใหญ่โตกว่าที่ฝังศพทั่วไป นอกจากนี้ยังมีวัดของศรีลังกาตั้งอยู่ด้านนอกก่อนลงเขา ซึ่งวัดนี้จะเป็นที่ประดิษฐานพระสารีริกธาตุของพระโมคคัลลานะและพระสารีบุตร โดยจะมีการนำพระสารีริกธาตุออกมาให้ประชาชนได้เคารพสักการะทุกวันอาทิตย์สุดท้ายของปี

สถูปสาญจีถือเป็นโบราณสถานที่สร้างจากหินที่เก่าแก่ที่สุดในอินเดีย นอกจากนี้ยังมีเสาหินยอดสิงโตสี่หัวที่ปัจจุบันเป็นสัญลักษณ์ของหน่วยราชการอินเดีย (เทียบได้กับครุฑของหน่วยราชการไทย) สถูปอยู่ห่างจากเมืองโภปาลเมืองหลวงของรัฐมัธยประเทศ ตอนกลางของประเทศอินเดียประมาณ 68 กิโลเมตร สามารถเป็นเส้นทางเชื่อมผ่านจากตอนกลางไปตะวันออกอันเป็นที่ตั้งของสังเวชนียสถานสำคัญ การเดินทางสะดวกทั้งทางเครื่องบินและรถไฟจากเมืองใหญ่ในอินเดียอย่างมุมไบหรือนิวเดลี ค่าเข้าชมสำหรับประเทศสมาชิกกลุ่มบิมสเทค (BIMSTEC) คนละเพียง 10 รูปีหรือไม่ถึง 7 บาทเมื่อเทียบเป็นเงินไทย

ในปี 2554 ที่ผ่านมา มีจำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติมาเยือนอินเดีย 6.29 ล้านคน เพิ่มขึ้น 8.9% จากปี 2553 นักท่องเที่ยวต่างชาติเพิ่มจำนวนขึ้นทุกปีในสถานที่สำคัญทางพุทธศาสนา ไม่นับรวมพุทธศาสนิกชนที่นับวันจะหลั่งไหลมาสักการะมากขึ้นทุกที แต่มีโรงแรมจำนวนไม่มาก และส่วนมากยังเป็นระดับ 2 ดาว หากนักธุรกิจไทยลองลงมือสำรวจ อาจได้ตลาดเพื่อขยายฐานลูกค้าเพิ่มเติม